تبليغاتX
مشاوره و روانشناسی

مشاوره و روانشناسی

مشاوره خانوادگی،تحصيلي،مشاوره قبل و بعد از ازدواج

مديريت استرس

مديريت استرس

ده 10 روش موثر براي فرو نشاندن استرس

روش‌هاي زيادي براي کاهش تنش (‌ tension ) و رسيدن به آرامش وجود دارد. در اين جا شما را با 10 روش موثر براي فرو نشاندن استرس که با توجه به ميزان کار و زماني که صرف آن‌ها مي‌شود بيشترين کارايي را دارند، آشنا مي‌کنيم. برخي از اين روش‌ها در خلال خواندن همين مقاله قابل يادگيري و به کاربستن مي‌باشند و برخي ديگر از آن‌ها به تمرين بيشتري نياز دارند.

1) تنفس عميق

تنفس عميق، روش ساده‌اي براي فرو نشاندن استرس است و مزاياي زيادي براي بدن انسان دارد که از آن جمله مي‌توان به اکسيژن‌رساني به خون اشاره کرد که اين امر به نوبه خود باعث «بيدار کردن» مغز، شل کردن عضلات و آرام کردن فعاليت‌هاي ذهني مي‌گردد. تنفس عميق از اين جهت مفيد است که مي‌توان آن را همه جا و همه وقت انجام داد و اثربخشي آن نيز سريع و فوري است.

در زير، چگونگي انجام اين کار توضيح داده شده است:

1- در وضعيت راحتي بنشينيد يا بايستيد.

2- به آرامي از طريق بيني نفس بکشيد و در مغزتان تا 5 بشماريد.

3- هوا را از دهانتان بيرون دهيد و در مغزتان تا 8 بشماريد.

4- اين کار را چند بار تکرار کنيد.

در هنگام تنفس به نکات زير توجه کنيد:

هنگام تنفس، به جاي آن که شانه‌هاي خود را بالا دهيد، شکمتان را به سمت بيرون بدهيد. اين روشِ راحت‌تر و طبيعي‌تري براي تنفس است و به ريه‌ها کمک مي‌کند که از هواي تازه پر شوند و هواي «کهنه» بيشتري را تخليه کنند.

شما مي‌توانيد اين کار را چند بار انجام دهيد تا استرس خود را کاهش دهيد و يا به شکل مديتيشن آن را چند دقيقه تکرار کنيد.

اگر بخواهيد مي‌توانيد به هنگام بازدم (بيرون دادن هوا)، حلق خود را کمي سفت کنيد تا هوا با صدايي شبيه پچ‌پچ و نجوا خارج شود. اين روشِ تنفس گاهي در يوگا نيز استفاده مي‌شود و مي‌تواند باعث فرو نشاندن بيشتر استرس شود.

2) مديتيشن

مديتيشن بر پايه تنفس عميق استوار است ولي يک گام از آن جلوتر مي‌رود. هنگامي که شما مشغول مديتيشن هستيد، مغزتان از نظر عملکرد وارد محدوده‌اي مي‌شود که مشابه با خواب است ولي مزاياي افزوده‌اي به همراه دارد که در حالت‌هاي ديگر نمي‌توانيد به آن‌ها دست يابيد، مانند آزاد کردن هورمون‌هاي خاصي که باعث ارتقاء سلامت مي‌گردند. همچنين، تمرکز ذهني بر روي «هيچ»، ذهن شما را از کار کردن زياد و بالا بردن سطح استرس باز مي‌دارد. براي کسب اطلاعات بيشتر درباره مديتيشن اينجا کليک کنيد.

3) تصويرسازي ذهني

يادگيري تصويرسازي ذهني به زمان بيشتري نياز دارد امّا اين روشي عالي براي مدتي رها شدن از استرس و آرامش بخشيدن به بدن است. براي بعضي‌ها اين کار آسانتر از مديتيشن است زيرا معمولاً تمرکز کردن بر روي «يک چيز» راحت‌تر از تمرکز کردن بر روي «هيچ چيز» است. پخش کردن صداهاي طبيعت (مثل صداي آب، صداي پرندگان و ...) به صورت ملايم به هنگام تمرين، به غوطه‌وري بيشتر شما در اين تجربه کمک مي‌کند.

در زير، چگونگي انجام اين کار توضيح داده شده است:

1- در وضعيت راحتي قرار بگيريد. اگر وضعيت خوابيده باعث به خواب رفتن شما مي‌شود، چهارزانو بنشينيد يا روي صندلي راحتي لم دهيد.

2- تنفس شکمي عميق بکنيد و چشمان خود را ببنديد. تمرکز خود را بر روي تنفس خود قرار دهيد.

3- هنگامي که احساس آرامش پيدا کرديد، شروع کنيد خود را در آرامترين محيطي که مي‌توانيد تجسّم کنيد، تصوّر نمائيد. براي بعضي‌ها، اين ممکن است شناور شدن در آب تميز و خنک يک ساحل استوايي باشد و براي بعضي ديگر، نشستن در کنار آتش در عمق يک جنگل سرد و ساکت.

4- وقتي صحنه را تصوّر کرديد، سعي کنيد تمام حواس خود را درگير کنيد. چه شکلي است؟ چه بويي مي‌آيد؟ صداي جزجز آتش، ريزش آبشار يا پرندگان را مي‌شنويد؟ تصوّر آن را آنقدر واقعي کنيد که بتوانيد آن را لمس کنيد!

5- هر چقدر که مي‌خواهيد آنجا بمانيد. از محيط لذت ببريد و خود را از چيزهاي استرس‌زا دور نگهداريد. هنگامي که آماده بازگشت به دنياي واقعي شديد از بيست يا ده شمارش معکوس کنيد و به خودتان بگوئيد که وقتي به يک رسيديد، احساس شادابي و سرزندگي خواهيد کرد و از بقيه روزتان لذت خواهيد برد. وقتي بازگشتيد احساس آرامش بيشتري خواهيد کرد، درست مثل اين که از يک تعطيلات کوتاه بازگشته باشيد.

در هنگام تصويرسازي ذهني به نکات زير توجه کنيد:

پخش موسيقي آرامش‌بخش مثل صداهاي طبيعت مي‌تواند مکمّل کار شما باشد و باعث شود که خود را عميقتر در محيط جديد حس کنيد.

اگر نگران از دست رفتن زمان يا به خواب رفتن هستيد مي‌توانيد از ساعت شماطه‌دار استفاده کنيد. بدين ترتيب اين نگراني مانع آرامش شما نخواهد شد. تصويرسازي به طور معمول 10 تا 15 دقيقه طول مي‌کشد.

هر چه تجربه‌تان بيشتر شود، سريعتر و عميقتر اين کار را خواهيد کرد.

4) تجسّم

يک گام فراتر از تصويرسازي ذهني است. شما مي‌توانيد بر پايه تصويرسازي ذهني، خود را در شرايط دستيابي به هدف‌هايي نظير سالمتر و با آرامش بيشتر بودن، موفقيت در کار، رفع مشکلات به شيوه‌هايي بهتر و ... نيز تجسّم کنيد. نکته قابل توجه اين است که تجسّم خود در حال انجام موفق وظايفي که بر عهده داريد، در واقع مشابه يک تجربه فيزيکي عمل مي‌کند و بنابراين شما از طريق تجسّم مي‌توانيد عملکرد واقعي خود را نيز بهبود بخشيد!

در زير، يک جلسه براي نمونه آورده شده است:

بنشينيد يا دراز بکشيد، چشمانتان را ببنيديد و نفس عميق بکشيد. ماهيچه‌هاي بدن خود را يک به يک در نظر بگيريد و سعي کنيد همه آن‌ها را در آرامش (شل و رها شده) قرار دهيد. اين کار ممکن است مدتي طول بکشد. وقتي بدنتان احساس آرامش کامل کرد، به مکان دلخواهتان برويد ... مکاني آرام و امن که در آن هيچ نگراني نداريد. به اطراف نگاه کنيد و همه جا را ببينيد. از آنجا بودن چه احساسي مي‌کنيد؟ چه صداهايي مي‌شنويد؟ چه بوهايي مي‌آيد؟ کمي جلوتر برويد. به بالا و پائين و همه اطراف نگاه کنيد. به چيزهايي که مي‌بينيد و احساسي که در شما به وجود مي‌آيد دقت کنيد. به خودتان بگوئيد: «من در آرامشم ... نگراني‌ها برطرف شده‌اند... استرس‌ها از بدن من خارج شده‌اند.» تمام منظره‌ها، صداها، رايحه‌ها و حس‌هاي اين مکان را به خاطر بسپاريد. شما هر وقت که خواستيد مي‌توانيد به اينجا بازگرديد. براي خودتان اين حرف را تکرار کنيد: «من اينجا در آرامشم ... اين جا مکان مطلوب من است.»

هنگامي که کاملاً مکان مورد نظرتان را تجسّم کرديد، چشمانتان را باز کنيد ولي در همان وضعيت راحت که قرار داشتيد بمانيد. به تنفس آرام و منظم خود ادامه دهيد و براي چند لحظه از آرامشتان لذت ببريد. مطمئن باشيد که مکان مطلوبتان هرگاه که بخواهيد به آنجا رويد آماده است.

5) خود-هيپنوتيزم

خود- هيپنوتيزم برخي از جنبه‌هاي تصويرسازي ذهني و تجسّم را به خدمت مي‌گيرد و اين مزيت بيشتر را دارد که شما را قادر مي‌سازد تا مستقيماً با ذهن ناخودآگاه خود ارتباط برقرار کنيد و بتوانيد توانائي‌هاي خود را افزايش دهيد، عادت‌هاي بد خود را آسانتر رها کنيد، درد کمتري احساس کنيد، عادت‌هاي سالمتر را به نحو موثرتري در خود به وجود آوريد، و حتي پاسخ پرسش‌هايي را بيابيد که به هنگام بيداري ذهن، آشکار و روشن نبودند! خود-هيپنوتيزم به تمرين و آموزش نياز دارد ولي ارزشش را دارد. ياد بگيريد که با استفاده از هيپنوتيزم، استرس‌هاي زندگي را مديريت کنيد. براي دريافت اطلاعات بيشتر اينجا کليک کنيد.

6) ورزش

بسياري از مردم به خاطر کنترل وزن و به دست آوردن شرايط فيزيکي بهتر براي سالمتر يا جذابتر شدن ورزش مي‌کنند، امّا ورزش و مديريت استرس وابستگي زيادي به يکديگر دارند. ورزش وسيله‌اي براي انحرف ذهن از شرايط پراسترس و راه فراري از ناکامي‌هاست و همچنين به دليل بالا بردن سطح اندورفين و کاهش هورمون‌هاي استرس نظير کورتيزول باعث نشاط و سرخوشي مي‌گردد. فعالتر شدن در زندگي روزمره از ديگر مزاياي ورزش است.

7) شل کردن عضلات

با سفت‌کردن و سپس شل کردن عضلات بدن، مي‌توان در چند دقيقه تنش‌ها را کاهش داد و احساس آرامش بيشتري کرد. اين کار به آموزش يا تجهيزات خاصي نياز ندارد. از عضلات صورت خود شروع کنيد. اخم کنيد. به مدّت 10 ثانيه اين حالت را نگه داريد و سپس براي 10 ثانيه آن عضلات را کاملاً شل کنيد. حال، همين کار را با گردن، سپس با شانه‌ها و ... تکرار کنيد. اين کار را مي‌توان همه جا انجام داد و شما با انجام اين کار در خواهيد يافت که سريعتر و راحتتر از قبل مي‌توانيد به آرامش دست يابيد و رفته رفته به جايي خواهيد رسيد که درست همزمان با شروع اين کار، تنش‌ها در شما کاهش خواهد يافت.

8) رابطه جنسي

برقراري رابطه جنسي روش موثري براي فرو نشاندن تنش و استرس است. مزاياي فيزيکي رابطه جنسي بسيار زياد است و اغلب آن‌ها بر روي فرو نشاندن استرس نيز تاثير گذارند. امّا متاسفانه بسياري از مردم هنگامي که سطح استرس‌شان بالاست کمتر به برقراري رابطه جنسي مي‌پردازند.

9) موسيقي

ثابت شده است که موسيقي درماني داراي مزاياي زيادي از نظر سلامتي براي افرادي با شرايط خفيف (مثل استرس) تا حاد (مثل سرطان) است. براي مقابله با استرس، موسيقي مناسب مي‌تواند فشارخون شما را پائين بياورد، بدن شما را آرامش بخشد و ذهن‌تان را آرام سازد.

يکي از مهمتر‌ين مزاياي موسيقي به عنوان فرونشاننده استرس اين است که مي‌تواند به همراه فعاليت‌هاي عادي روزانه صورت گيرد و وقت خاصي را از شما نمي‌گيرد. برخي از مواقعي که مي‌توانيد از مزاياي موسيقي بهره‌مند شويد عبارتند از: براي بيدار شدن از خواب، به هنگام رانندگي، به هنگام آشپزي و غذاخوردن و قبل از رفتن به رختخواب.

10) يوگا

يوگا يکي از قديمي‌ترين روش‌هاي بهبود حال خود است که تاريخچه آن به 5000 سال پيش باز مي‌گردد. يوگا چند تکنيک مديريت استرس نظير تنفس عميق، مديتيشن و تصويرسازي ذهني را ترکيب کرده و با توجه به ميزان زمان و انرژي مورد نياز، مزاياي بسياري به ارمغان مي‌آورد. براي کسب اطلاعات بيشتر در مورد يوگا اينجا کليک کنيد.

   

ترجمه : کلينيک الکترونيکي روان‌يار

منبع

Top 10 Stress Relievers, 10 October 2006 ,

http://psychology.about.com

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/07/01ساعت 23:41  توسط حسن   | 

حقايق شگفت انگيزي درباره اعتياد

حقايق شگفت انگيزي درباره اعتياد

هر روز عدّه زيادي از مردم، به اراده خود، اعتيادشان را ترک مي کنند. البته اين تصميم گيري يک شبه اتفاق نمي افتد. موفقيت در ترک اعتياد هنگامي صورت مي گيرد که فرد تشخيص دهد که اعتياد با يک چيز داراي ارزش براي او تداخل دارد و نيز به خود اعتماد پيدا کند که مي تواند تغيير کند.

تغيير کردن، کاملاً طبيعي است. بدون شک، رفتار خود شما نيز در بسياري از جنبه هاي زندگي با رفتار دوران نوجواني تان متفاوت است. به همين ترتيب، از اين به بعد نيز شما در طول زمان خواهيد توانست بر مشکلات رفتاري خود غلبه کنيد و برخي رفتارهاي خاص خود رابهبود ببخشيد. ما با وجودي که به تغيير يافتن اعتقاد داريم امّا بنا به دلايلي، اعتياد را از اين امر مستثني مي کنيم. ما معمولاً به اعتياد به صورت پديده اي که فرد را در بند يک الگوي رفتاري غيرقابل اجتناب قرار مي دهد مي نگريم. علم اعصاب نيز اعتياد را به عنوان يک بيماري مغزي تقريباً ماندگار و هميشگي در نظر مي گيرد. صرفنظر از اين که چند سال پيش دوست شما آخرين جرعه مشروبش را نوشيده باشد، هنوز به عنوان يک فرد الکلي در نظر گرفته مي شود. واژه معتاد بيانگر هويتي است که هيچگونه تغييري را نمي پذيرد. گويي فرض بر اين است که فرد معتاد نمي تواند تغيير کند يا تغيير نخواهد کرد.

امّا اين تفکر اشتباه درباره اعتياد با واقعيت تطبيق ندارد. تعداد کساني که بر اعتيادشان غلبه مي کنند بيش از کساني است که بر اعتيادشان باقي مي مانند. و اکثر آن ها نيز اين کار را بدون برنامه درماني خاصي انجام مي دهند. ترک اعتياد ممکن است به چندبار سعي نياز داشته باشد و فرد ممکن است نتواند اعتياد خود به سيگار، مشروب يا مواد مخدر را يکجا ترک کند امّا به تدريج و نهايتاً خواهد توانست خود را از وابستگي به آن ها برهاند.

رها کردن اين عادت ها مستلزم تغيير شگرفي است امّا اين تغيير لزومي ندارد که به نحو عجيب و غريبي صورت پذيرد. در زمينه ترک اعتياد، درمان موفقيت آميز، مسئوليت تغيير را بر عهده خود فرد مي گذارد و مي پذيرد که رويدادهاي مثبت در قلمروهاي ديگر مي تواند آغاز بخش اين تغيير باشد.

تجربه بازگشت سربازان آمريکايي از جنگ ويتنام را در نظر بگيريد. اعتياد و مصرف هروئين در بين آنان به طور گسترده اي رواج داشت. امّا در 90 درصد موارد، سربازان پس از رهايي از فشارهاي مناطق جنگي، اعتياد خود را کنار گذاشتند. اين امر ثابت مي کند که اعتياد به مواد مخدر، فقط به اين مربوط است که ما در کجاي زندگي خود قرار داريم.

البته غلبه بر اعتياد براي اين افراد به سادگي بازگشت با هواپيما از آسيا به آمريکا نبوده است. اغلب سربازان به هنگام بازگشت، زندگي کاملاً متفاوتي را تجربه کردند. آن ها اضطراب، ترس و دلتنگي صحنه جنگ را پشت سر گذاشته و به محيط خانه شان بازگشتند. روابط جديدي شکل دادند و به يادگيري مهارت هاي کاري پرداختند.

شايد باور نکنيد امّا سيگار در صدر فهرست ترک اعتياد از نظر دشواري قرار دارد. امّا اکثر سيگاري هاي قبلي بدون هيچ کمکي (نوار يا آدامس نيکوتين، طب سوزني، هيپنوتيزم و ... ) موفق به ترک سيگار شده اند. اگر حرف مرا باور نمي کنيد در گردهمايي اجتماعي بعدي خود، بپرسيد چند نفر به اراده شخصي سيگار را ترک کرده اند. در واقع، تعداد معتادان به هروئين، کوکائين يا الکل که بدون درمان خاصي و صرفاً به اراده خود اعتيادشان راترک کرده اند حتي از کساني که به همت خود سيگارشان را ترک کرده اند نيز بيشتر است.

آمار اعتياد در جوامع مختلف متفاوت است. مثلاً در آمريکا سنين بين 18 تا 25 سال اوج دوران اعتياد به مواد مخدر و الکل است. آمارهاي سال 2002 نشان مي دهد که 22 درصد آمريکائي هاي بين 18 تا 25 سال وابستگي به مواد داشته اند در حالي که تنها 3 درصد افراد بين 55 تا 59 سال معتاد بوده اند.

اين داده ها نشان مي دهد که اغلب مردم به اعتياد خود غلبه کرده اند و اغلب آن ها نيز بدون دوره درماني خاصي به اين مهم نائل آمده اند.

البته منظور اين نيست که درمان نمي تواند مفيد باشد. امّا موفق ترين درمان ها، رويکردهاي غيرحضوري است که فرد را به تغيير خود انگيخته وامي دارد. روان شناسان در دانشگاه نيومکزيکو به سرپرستي ويليام ميلر، بيماراني که تحت درمان ترک اعتياد به الکل قرار گرفته بودند را تحت مطالعه قرار دادند.

يافته هاي آن ها نشان داد که توصيه هاي خشک پزشکي تأثير چنداني نداشته اند. پزشک نتيجه آزمايش ريه را مي بيند و به بيمار مي گويد که بايد خوردن الکل را کنار بگذاري. بسياري از بيماران در اين حالت دوباره به نوشيدن الکل روي آورده اند.

به جاي اين رويکرد، پزشک بايد مقدار الکل مصرفي توسط بيمار را بررسي کند و يک ليست کنترلي براي ارزيابي شدّت مشکل تهيه کند. سپس بايد با توافق بيمار، هدفي را براي او در نظر گيرد(معمولاً کاهش مصرف به جاي ترک کامل) همسر يا افراد خانواده نيز بايد در اين برنامه ريزي درگير شوند. سپس بايد وقت ملاقات هاي بعدي تعيين گردد تا ميزان پيشرفت کنترل شود. در ابتدا اين ملاقات ها مي تواند هر چند هفته يکبار صورت گيرد تا چنانچه سوال يا مشکلي براي بيمار وجود داشت مطرح و چاره جويي گردد.

رويکرد مؤثر بعدي، مصاحبه انگيزشي نام دارد. اين روش، تصميم گيري در مورد ترک اعتياد يا کاهش مصرف و يافتن بهترين روش انجام اين کار را بر دوش خود فرد مي گذارد. در اين روش، درمانگر سوال هاي هدفمندي مي پرسد که فرد را به واکنش فوري نسبت به اعتيادش به مصرف الکل برحسب ارزش ها و هدف هاي خود وا مي دارد. هنگامي که بيمار مقاومت کند، درمانگر با او به بحث نمي پردازد بلکه در عوض سعي مي کند علّت ترديد او در مورد تغيير را بيابد و به او اجازه دهد که خودش به نتيجه گيري مطلوب برسد: «شما گفتيد که دوست داريد روي رفتارتان کنترل داشته باشيد و از طرف ديگر حس مي کنيد وقتي الکل مصرف مي کنيد غالباً تمرکزتان را تا حدّي از دست مي دهيد و رفتارهاي غيرارادي بيشتري انجام مي دهيد. مي توانيد اين موضوع را براي من روشن تر کنيد؟»

گروه پژوهشي ميلر در ليست درمان هاي موثر براي الکليسم، به چند نکته جالب برخورد. دستورالعمل هاي خودياري از موفقيت بالايي برخوردار بودند. رويکرد «تقويت اجتماعي» که به ظرفيت فرد براي مواجهه با زندگي، خصوصاً روابط زناشوئي، روابط کاري، برنامه ريزي اوقات فراغت و تشکيل گروه هاي اجتماعي مي پردازد نيز موفقيت زيادي داشتند. تمرکز اصلي رويکردهاي موفق در درمان الکليسم بر ايجاد مهارت هاي زندگي، مانند مقاومت در برابر مصرف مواد الکلي، فرونشاندن استرس (در محيط کار و روابط فردي) و توسعه مهارت هاي ارتباطي است. اين يافته ها با آنچه ما درباره تغيير در ساير زمينه هاي زندگي مي دانيم مطابقت دارد: مردم هنگامي تغيير مي کنند که واقعاً خواهان آن باشند و خود را به قدر کافي براي رودررويي با اين چالش قوي حس کنند، نه هنگامي که تحقير شوند يا مجبور گردند. رويکردي که به فرد اختيار مي دهد و به تقويت مثبت او مي پردازد بر رويکردي که به اراده و نفوذ خود فرد کمتر اهميت مي دهد ترجيح دارد.

ترجمه : کلينيک الکترونيکي روان

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/06/30ساعت 19:4  توسط حسن   | 

افسردگي چيست و چگونه مي توان علائم آن را شناسايي كرد؟

افسردگي چيست و چگونه مي توان علائم آن را شناسايي كرد؟

افسردگي در واقع يك بيماري فراگير و لطمه زننده به روح و روان آدميست كه از مشخصات آشكار آن مي توان به احساس پوچ بودن و ناراحتي، احساس نااميدي و يا بي ارزش بودن و حتي داشتن تفكرات منفي اشاره كرد. گفته مي شود كه افسردگي عموما با نشانه هاي فيزيكي همراه است كه معالجه نسبت به آن چندان ثمربخش نيست. عموما فرد مبتلا به افسردگي داراي رفتاري كند و آهسته است. محققان مي گويند كه سه گونه اختلالات افسردگي و پريشان خاطري وجود دارد كه عبارتند از افسردگي پيشرفته، اختلال رواني به صورت افسردگي و افسردگي شيدايي. اينگونه اختلالات رواني در مقياس هاي شدت و طول مدت، نشانه هايشان با يكديگر متفاوت هستند. محققان علوم رفتاري مي گويند كه افسردگي هاي پيشرفته داراي نشانه ها و علايمي هستند كه مي توانند فعاليتهاي روزمره، مطالعات، خواب، خوردن و شركت در فعاليتهاي خوشايند و سرگرم كننده را تحت تاثير قرار دهد. چنين حالتي ممكنست براي دفعات گوناگون در طول زندگي آدمي روي دهد. محققان معتقدند كه نوع ديگري از افسردگي با درجه شدت پايين تر، اختلال رواني به صورت افسردگيست كه در واقع داراي نشانه هايي طولاني مدت است كه بر اساس آن شخص از انجام مناسب فعاليتهاي روزانه و يا برخورداري از احساساتي خوب و دلپذير محروم مي شود. بسياري از مردم كه مبتلا به اين گونه از افسردگي هستند، همواره دوره هاي پريشان خاطري قابل توجهي را در برخي از برهه هاي زندگي خود طي مي كنند. محققان همچنين با اشاره به نوع سوم افسردگي و پريشان خاطري مي گويند، نوع سوم افسردگي كه در واقع يك اختلال روحي شيداگونه است، نام بيماري افسردگي دو قطبي را نيز به خود گرفته است. اين نوع از افسردگي، البته نه به اندازه دو نوع قبلي ذكر شده، موجب ايجاد تغييراتي در خلق و خوي آدمي مي شوند.در پاره اي از مواقع، احساسات و خلق و خوي آدمي، داراي جوش و خروش هايي شده، با اين حال در بيشتر مواقع اين احساسات رنگ رخوت و سستي به خود مي گيرند. هنگامي كه يك شخص مبتلا به اين نوع از افسردگي دوران بيماري خود را طي كند، مي توان گفت كه شخص تمامي نشانه هاي مربوط به اين بيماري را از خود بروز مي دهد. اين نوع از ابتلا به افسردگي و پريشان خاطري، در بيشتر مواقع، تفكر، قوه متفاوت، حتي رفتارهاي اجتماعي را تحت تاثير قرار مي دهد كه در نتيجه به بروز مشكلات جدي براي شخص و اطرافيان منجر مي شود. محققان مي گويند كه هنوز درمان دقيقي براي اينگونه از افسردگي دريافت نشده است. *علايم ابتلا به افسردگي* محققان علوم روانشناسي و روانپزشكي بر اين باورند كه اشخاصي كه به نوعي به افسردگي و پريشان خاطري مبتلا هستند، لزوما تمامي نشانه هاي اين بيماري را در خود ندارند، گاهي فردي مواردي از علايم اين بيماري را از خود بروز مي دهد و گاهي نيز شخص ديگري پيدا مي شود كه حداكثر اين نشانه ها را در رفتار و احساسات خود بروز مي دهد.اين اعتقاد علمي وجود دارد كه با توجه به شخص، شدت علايم ابتلا به افسردگي و پريشان خاطري در دوره هاي مختلف زندگي متفاوت هستند. با اين حال نشانه ها و علايم شناخته شده اين بيماري عبارتند از: - ناراحتي هاي هميشگي، احساس پوچ بودن، پريشان خاطري، احساس نااميدي و بدبينياحساس گناهكار بودن، بي ارزش بودن و ناكارآمد بودن - از دست دادن علايق و تفكرات دلپذير در جريان تفريحات و سرگرمي ها - كاهش قواي بدني و كرخت و سست شدن رفتار- داشتن مشكلات در امر تمركز، به خاطر آوردن امور و تصميم گيري - پريدن از خواب و يا خواب زياد - از دست دادن ميل به غذا خوردن و يا كاهش وزن و حتي بالعكس داشتن ميل شديد به خوردن غذا و خواب زياد- به مرگ و خودكشي فكر كردن و تلاش جهت خودكشي- احساس خشم و بي حوصلگي- علايم فيزيكي طولاني مدت كه معالجات پزشكي پاسخگوي آنها نيستند از جمله سردرد و دردهاي مزمن- عصبانيت هاي غير معمول- كاهش نياز براي خوابيدن- صبحت كردن زياد- افزايش ميل جنسي- كاهش قواي قضاوت و داوري - رفتارهاي نادرست اجتماعي *علل ابتلا به افسردگي* برخي از انواع افسردگي و پريشاني خاطر در خانواده ها همه گير مي شوند كه نشان دهنده آن است كه در واقع سستي رفتاري در ميان افراد يك خانواده مي تواند منشاء وراثتي داشته باشد. همچنين اين باور علمي و روانشناختي وجود دارد كه در برخي از خانواده ها به نظر مي رسد كه افسردگي هاي پيشرفته نسل به نسل بروز مي كنند. هرچند تحقيقات نشان داده اند اين امكان وجود دارد كه پريشان خاطري و افسردگي پيشرفته در خانواده هايي كه سابقه اين بيماري ندارند نيز ظهور يابد. با اين حال يك نكته محرزست و آن اينكه چه از طريق وراثتي و يا خير، اختلالات رفتاري مربوط به پريشان خاطري و افسردگي اغلب مربوط به بروز تغييراتي در ساختار بدن يا عملكرد آن است. تحقيقات نشان مي دهند افرادي كه داراي سطح پاييني از خود باوري هستند و اغلب نگاه بدبينانه اي نسبت به خود و دنياي اطرافشان دارد و نيز به سرعت تحت فشار استرس هاي محيطي مستاصل مي شوند، آمادگي كامل براي ابتلا به افسردگي دارند. از سوي ديگر تحقيقات سالهاي اخير نشان مي دهند كه تغييرات فيزيكي در بدن انسان مي تواند با تغييرات روحي و رواني نيز همراه باشد. بر اين اساس گفته مي شود كه بيماري هايي از جمله اختلالات مغزي، سكته هاي مغزي و حملات قلبي، سرطان، پاركينسون و اختلالات هورموني مي تواند عامل ابتلا به افسردگي شوند كه در نتيجه موجب آن مي شوند كه شخص بيمار، سست و كرخت شده و اقدامي جهت مراقبت از خود در برابر اين بيماري ها صورت ندهد و بدين ترتيب بهبود شخص همواره به تعويق مي افتد.

http://asp.irteb.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/25ساعت 0:19  توسط حسن   | 

با تغذيه مناسب به جنگ استرس برويد

با تغذيه مناسب به جنگ استرس برويد

 با افزايش گرفتاري هاي زندگي و استرس که افراد در جوامع ماشيني امروزه با آن دست به گريبانند، معمولاً مواد غذايي کافي به بدن نمي رسد و اين به نوبه خود دوباره باعث افزايش سطح استرس و بسياري مشکلات ديگر مي گردد و اين دور باطل همچنان در حال تکرار شدن است. در اين مقاله ما شما را با 10 دستورالعملل ساده براي تغذيه مناسب و تأمين يک رژيم غذايي سالم تر براي خود، حتي در شرايطي که تحت استرس قرار داريد، آشنا مي کنيم. پس از چند هفته، آن ها به صورت عادت برايتان در مي آيند و ديگر حتي نيازي به فکر کردن درباره تغذيه مناسب هم نخواهد بود. و شما تفاوت را هم در بدن و هم در سطح استرس خود احساس خواهيد کرد. صبحانه بخوريد شما ممکن است بگوئيد صبح ها که گرسنه نيستم، وقت ندارم، وقت ناهار خوردن زود فرا مي رسد و غذا مي خورم، بهتر است براي تناسب اندام رژيم بگيرم و يا يک پاکت شيري که سر راه از فروشگاه مي گيرم و مي خورم به قدر کافي مواد غذايي به بدنم مي رساند. امّا بايد بدانيد که حذف صبحانه، نگهداري قند خون در سطحي ثابت را دشوارتر مي سازد و اين بر فعاليت هاي روزانه شما اثر مستقيم مي گذارد. خوردن صبحانه را فراموش نکنيد! چاي سبز بنوشيد اگر شما روزانه مقدار زيادي کافئين مصرف مي کنيد ممکن است باور نکنيد که کافئين چه اثرات سوئي براي سيستم بدن شما دارد. شما مي توانيد با کاهش تدريجي ميزان کافئين مصرفي، سطح استرس خود را پائين آورده و فعاليت ذهني خود را در طول روز بهبود بخشيد. يکي از روش هاي آسان و سالم انجام اين کار، جايگزين ساختن قهوه يا چاي سبز بدون کافئين است که هم طعم خوبي دارد و هم مزاياي بيشتري از نظر ميزان آنتي اکسيدان ها دارد. آب ميوه يا آب گازدار بنوشيد انواع کولاها به دليل دارا بودن کافئين، اثرات سوئي براي سيستم بدن شما دارند. يک جايگزين سالم براي آن ها، آب ميوه يا آب گازدار است. بدين ترتيب به جاي کاستن از حجم آب سيستم بدن خود، مقداري آب هم به آن اضافه مي کنيد. توجه داشته باشيد که کافئين، سيستم آب بدن شما را تضعيف مي کند. به عبارت ديگر، نوشيدن کافئين، همانند ننوشيدن آب است! خوراکي هاي سبک همراه خود داشته باشيد همراه داشتن غذاهاي سبک پروتئين دار و سالم در ماشين و محل کار به شما کمک مي کند که از کاهش سطح قندخون خود جلوگيري کرده و جلوي خستگي و بدخلقي را بگيريد. به علاوه اين ها هميشه مقداري آب هم دم دست داشته باشيد که براي سلامتي و کارکرد فيزيکي مناسب، ضرورت دارد. هله هوله سالم بخوريد ! اگر عادت داريد به هنگام استرس يا در ساعت هاي معيني از روز، هله هوله هايي از قبيل چيپس، پفک نمکي و ساير خوراکي هاي ناسالم بخوريد آن ها را با خلال هويج، تخمه آفتاب گردان (بدون نمک)، کرفس، گل کلم يا ساير خوراکي هاي سالم جايگزين سازيد. ناهار را از خانه ببريد بسياري از مردم به دليل کمي وقت يا تنبلي، براي ناهار از غذاهاي آماده و فوري از قبيل ساندويچ و همبرگر مصرف مي کنند. اين نوع غذاها معمولاً غذاي سالمي نيستند و مواد غذايي کافي به بدن شما نمي رسانند. هرچند اين کار کمي در وقت شما صرفه جويي مي کند ولي شما مي توانيد تنها با صرف چند دقيقه، هم غذاي سالمتري از منزل براي خود برداريد و هم از نظر اقتصادي صرفه جويي کنيد. حتي اگر چند روز در هفته هم بتوانيد اين کار را بکنيد باز هم نسبت به هر روز خوردن غذاي بيرون، بهتر است. بعد از 2 بعدازظهر کافئين نخوريد از آنجا که کافئين داراي نيمه عمري حداقل برابر 6 ساعت در بدن شماست، کافئين که بعدازظهر يا بعد از شام مصرف مي کنيد مي تواند باعث اختلال خواب شما در شب گردد. چيزهاي ناسالم را از محيط تان دور کنيد اگر خوراکي هاي ناسالم مانند انواع شيريني ها و چربي ها در منزلتان نباشد، پرهيز از آن ها راحت تر است! ممکن است به نظرتان غيرممکن آيد امّا به آشپزخانه برويد و هر چيزي را که بدن شما نمي تواند به روش سالمي مصرف کند، دور بريزيد. بدين ترتيب، به هنگام استرس، مجبور مي شويد غذاها و خوراکي هاي سالم بخوريد. خانه تان را پر از غذاهاي سالم کنيد از دور ريختن خوراکي هاي ناسالم مهمتر ، در اختيار داشتن خوراکي هاي خوب در خانه است. بهترين روش، تهيه فهرستي از غذاها و هله هوله هاي سالم در ابتداي هر هفته و تهيه آن هاست. بدين ترتيب، مطمئن خواهيد شد که هر چيزي را که به آن احتياج شود در خانه خواهيد داشت و نيازي به تحمل استرس درباره اين که هر شب چه غذائي بخوريد نخواهيد داشت. قبلاً فکرش را کرده ايد! از روش هاي کاهش استرس استفاده کنيد به کار بردن شيوه ها و تکنيک هاي کاهش استرس، اشتهاي شما براي غذاهاي ناسالم يا مصرف حجم زيادي غذا را کاهش خواهد داد. در اين مورد روش هايي مانند يوگا، ورزش هاي رزمي و نوشتن خاطرات روزانه توصيه مي گردد.

ترجمه : کلينيک الکترونيکي روان يار منبع How to Combat Stress with Good Nutrition , Elizabeth Scott, 25 March 2006. http://stress.about.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/25ساعت 0:18  توسط حسن   |